II. Mehmed
7. Osmanlı padişahı (h. 1444–1446, 1451–1481) ve İstanbul'un Fatihi

II. Mehmed veya bilinen adıyla Fatih Sultan Mehmed ya da ünvanı olan Fatih, Osmanlı İmparatorluğu'nun 7. padişahıdır. İlk olarak 1444-1446 yılları arasında kısa bir dönem, daha sonra 1451'den 1481 yılındaki ölümüne kadar 30 yıl boyunca hüküm sürdü. 29 Mayıs 1453 tarihinde İstanbul'u fethetti ve yaklaşık bin yıllık Doğu Roma (Bizans) İmparatorluğu'na son verdi. Fetihten sonra "Fatih" ünvanıyla anılmaya başladı. Bu olay, birçok uzman kişi tarafından Orta Çağ'ın sonu ve Yeni Çağ'ın başlangıcına neden olan tarihî olaylardan biri olarak görülmektedir.
II. Mehmed, 1432 yılının mart ayında Edirne’de dünyaya geldi ve 1481’in Mayıs ayında, Gebze yakınlarındaki Hünkârçayırı’nda hayata gözlerini yumdu. Osmanlı hanedanının yedinci hükümdarı olan bu padişah, ilk kez 1444 ile 1446 yılları arasında, henüz çok genç bir yaşta tahta çıktı. Sonrasında 1451 yılında yeniden padişahlığa geçişiyle birlikte, otuz yılı aşkın bir süre boyunca devletin başında kaldı. Tarihe damga vuran en önemli eylemi ise 1453 yılının 29 Mayıs günü Konstantinopolis’i fethederek, bin yıldır ayakta duran Bizans İmparatorluğu’na son vermesiydi. Bu zaferiyle birlikte “Fatih” unvanını kazanan II. Mehmed’in bu başarısı, tarihçiler tarafından Orta Çağ’ın kapanışı ve Yeni Çağ’ın başlangıcı olarak kabul edilir.
Babası II. Murad ve annesi Hüma Hatun’un oğlu olarak doğan II. Mehmed, küçük yaşlardan itibaren son derece yoğun bir eğitim aldı. Henüz Manisa sancakbeyliğine atandığı dönemde felsefe, hadis, tefsir, fıkıh, kelam, tarih, geometri ve matematik gibi birçok bilim dalında derinlemesine bilgiler edindi. 1444 yılında babasının tahttan ayrılmasıyla henüz 12 yaşında padişah oldu, fakat Avrupa devletlerinin baskısı nedeniyle II. Murad 1446’da yeniden tahta geri döndü.
Babasının 1451 yılında vefat etmesi üzerine 19 yaşında tahta geçen II. Mehmed, Osmanlı donanmasını modernleştirerek Konstantinopolis’e doğru harekete geçti. 1453 yılında, henüz 21 yaşındayken şehri fethetti ve ardından Mora Despotluğu’nu 1460 yılında, Trabzon İmparatorluğu’nu ise 1461 yılında ortadan kaldırdı. 1473 yılında Otlukbeli Savaşı’nda Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan’ı yenilgiye uğratan II. Mehmed, Karaman, Sırbistan, Eflak, Bosna, Arnavutluk ve Kırım’ı da Osmanlı topraklarına kattı.
İstanbul’un fethinden sonra kendisini “Kayser-i Rûm”, yani Roma İmparatoru olarak ilan eden II. Mehmed, Osmanlı Devleti’ni Roma İmparatorluğu’nun mirasçısı olarak gördü. Saltanatı boyunca hazırlattığı “Fâtih Kanunnâmesi” ile hukuk sistemini düzenledi, sanat ve bilim alanlarına büyük destek verdi. Şehrin yeniden inşa edilmesiyle birlikte Konstantinopolis’i modern bir başkente dönüştüren II. Mehmed, böylece İmparatorluğun yeni bir çağın eşiğine gelmesinde başrol oynadı. Bugün, Fatih Camii’nin bulunduğu yerdeki türbesinde yatmaktadır.
WEB_G_KAYNAK: https://tr.wikipedia.org/wiki/II._Mehmed