Gülkand

Gül taç yapraklarının şekerle ovulup güneşte bekletilerek olgunlaştırıldığı, kaynatılmadan yapılan geleneksel gül konservesi.
| Süre | 4 gün |
|---|---|
| Hazırlık | 30 dakika |
| Pişirme | 0 dakika |
| WEB_TD_PORSIYON | 1 kavanoz |
| WEB_TD_MUTFAK | Osmanlı |
| WEB_TD_KALORI | 190 kalori |
WEB_TD_MALZEME
- 250 g Şam gülü (kokulu gül) taç yaprağı
- 500 g toz şeker
- Yarım limonun suyu (isteğe bağlı)
Yapılışı
- Gülleri sabah erken, çiy kalkmadan toplayın; kokusu en yoğun olduğu andır.
- İlaçlanmamış, kokulu gül kullanın; süs gülü işe yaramaz.
- Taç yapraklarını tek tek ayırın, dip kısmındaki beyaz bölümü koparın; bu kısım acı verir.
- Yaprakları soğuk suda hafifçe yıkayın.
- Temiz bir havluya serip nemini alın; ıslak yaprak küflenmeye yol açar.
- Yaprakları geniş bir kaba alıp şekerle birlikte avuç içinde ovun.
- Yapraklar solup şekerle bütünleşmeye başlayana kadar ovmayı sürdürün.
- Karışımı ağzı kapaklı temiz bir cam kavanoza katman katman yerleştirin.
- Dilerseniz limon suyunu ekleyin; rengi canlı tutar.
- Kavanozu güneş gören bir yere koyun.
- 3-4 gün boyunca günde bir kez karıştırın.
- Şeker tamamen eriyip yapraklar şeffaflaşınca gülkand hazırdır.
- Ağzını kapatıp serin ve karanlık bir yerde saklayın.
- Kaşıkla yenir, süt ve şerbete karıştırılır; tatlıların içine de konur.
Gülkand (Osmanlıca كلقند), gül taç yaprakları ve şekerle hazırlanan bir tatlıdır; kimi kaynaklarda içecek olarak da geçer. Adı Farsça gul (gül) ve kand (şeker) kelimelerinin birleşmesinden gelir; Hint-İran mutfak geleneğinden Osmanlı'ya geçmiştir.
Bazı kaynaklar gülbeşekerle aynı olduğunu yazsa da farklı tarifleri de mevcuttur. Gülkand'ı sıradan gül reçelinden ayıran temel fark ateş görmemesidir: kaynatmak yerine yapraklar şekerle ovulur ve kapalı kavanozda güneşe bırakılır. Şeker günler içinde yaprakların suyunu çeker ve kendiliğinden erir.
Ateş görmediği için gülün kokusu bozulmaz — bu yöntemin asıl gerekçesi budur.
WEB_TD_KAYNAK: elyazimi